Andrzej Maria Hieronim Battaglia de Sopramonte e Ponte Alto
Biografia
Urodził się 19 września 1895 r. w Tarnowie w rodzinie o włoskim pochodzeniu. Był synem Gwidona Battaglia (powstańca styczniowego, następnie starosty) i Olgi z domu Baranowskiej herbu Łodzia. Miał rodzeństwo: Rogera (1873–1950), Karola (1876–1936), Małgorzatę (żonę Węclewskiego) i Helenę (żona Forsta).
Kształcił się w C. K. III Gimnazjum we Lwowie, był studentem Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. Był harcerzem, od 1914 członkiem Związku Strzeleckiego. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich 4 sierpnia 1914. Służył w 1 kompanii IV batalionu 1. pułku piechoty w składzie I Brygady. 16 kwietnia 1915 zwolniony z Legionów, a od 1 września 1916 ponownie służył w Legionach w szeregach 1 kompanii uzupełniającej, 5. pułku piechoty w składzie III Brygady. Pokryzysie przysięgowym został wcielony do armii austro-węgierskiej, w której służył od 20 września 1917 na froncie włoskim. W połowie 1918 został absolwentem szkoły oficerskiej, po czym służył we Lwowie. Tam został członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej.
U kresu wojny, podczas obrony Lwowa w 1918, pod pseudonimem „Bitwa”, pełnił funkcję komendanta pierwszego patrolu. W noc 31 października na 1 listopada 1918 udał się do zajętych przez Ukraińców koszar i 15. pułku piechoty przy ulicy Kurkowej 15, celem przeprowadzenia wywiadu w sprawie uwolnienia internowanych tam 30 legionistów. Po krótkiej rozmowie i wywiązaniu sprzeczki został postrzelony w brzuch. Zmarł 5 listopada 1918 we lwowskim szpitalu po przeprowadzonej operacji, wskutek odniesionych ran.
Pośmiertnie został awansowany do stopnia podporucznika kawalerii. Został uznany za pierwszą polską ofiarę poległą w obronie Lwowa 1918. Po ekshumacji jego szczątki zostały pochowane w krypcie katakumby I na Cmentarzu Obrońców Lwowa.