Andrzej Stanisław Augustyński
Biografia
Andrzej Stanisław Augustyński urodził się w Tarnowie 4 maja 1963. W młodości uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 10 im. Romana Sybiraka w Tarnowie, gdzie mieszkał na osiedlu Klikowa, oraz do Pałacu Młodzieży, gdzie przyswajał podstawy języka angielskiego. Był ministrantem i lektorem w parafii Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Tarnowie-Klikowej. Po ukończeniu I Liceum Ogólnokształcącego im. K. Brodzińskiego (1982) wstąpił do Zgromadzenia Misji w Krakowie.
Podczas studiów filozoficzno-teologicznych w Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy w Krakowie pozostawał pod wpływem ks. prof. Józefa Tischnera, organizował zajęcia dla dzieci, publikował w periodyku studenckim „Meteor” i współtworzył Przegląd Piosenki Religijnej „Vincentiana”. Intensywnie uczestniczył w oazach Ruchu Światło-Życie i nawiązał kontakt z Robertem Sokolowskim, amerykańskim księdzem i filozofem.
W czerwcu 1983 roku poznał dwóch maltańskich duchownych; w 1986 roku po raz pierwszy przebywał na Malcie, która z czasem stała się jego „drugą ojczyzną”. W sierpniu 1989 przewodniczył liturgii w maltańskiej bazylice Wniebowzięcia Matki Bożej w Moście. W maju 1988 ukończył studia magisterskie z tematu thermeneutyki Ericha Fromma i przyjął święcenia prezbiteratu z rąk bp. gdańskiego Tadeusza Gocłowskiego. W latach 1988–1990 był katechetą w Trzcielu, a od 1990 do 1992 religię i język angielski w Bydgoszczy. W 1992 powrócił do Krakowa i zajął się organizowaniem placówek dla dzieci w budynku przy ul. Długiej 42, nawiązując kontakty z Polonią Amerykańską i wspierając szereg projektów charytatywnych. Jednocześnie pełnił rolę kapelana w Domu Pomocy Społecznej im. Anny i Ludwika Helclów w Krakowie. Studiował zarządzanie zasobami ludzkimi na Uniwersytecie Jagiellońskim.
W działalności publicznej, charytatywnej i duszpasterskiej kontynuował pracę na rzecz młodzieży i rodzin. W latach 1997–2000 był radcą Polskiej Prowincji Zgromadzenia Misji, a od 2004 przez prawie dekadę był superiorem domu siemaszkowego w Krakowie, doprowadzając do rewitalizacji i rozbudowy nieruchomości. Zainicjował i koordynował różnorodne programy dla młodzieży, a także działalność charytatywną i doprowadził do powstania Centrum Młodzieży „U Siemachy” przy ul. Długiej 42 w Krakowie, które przekształciło się w sieć Dziennych Ośrodków Socjoterapii „SIEMACHA Spot” (1998). W 2003 założył Stowarzyszenie „U Siemachy” (później SIEMACHA) i pełnił funkcję jego przewodniczącego; po zmianach estruturalnych w 2019 został prokurentem, a w 2022 ponownie wybrano go na prezesa Zarządu.
W zakresie działalności zagranicznej i duszpasterskiej brał udział w projektach na rzecz Ukraińców i uchodźców wojennych; współorganizował akcje pomocy i programy wymiany młodzieży, współpracował z Polonią amerykańską, a także angażował się w pracę na rzecz młodzieży w Polsce. Istotnym elementem jego kariery była także praca nad innowacyjnymi projektami społecznymi i edukacyjnymi, a także udział w programach międzynarodowych promujących rozwój i dobrobyt społeczny.
W życiu prywatnym jest spokrewniony z Rodziną Augustyńskich; zajmuje się dokumentacją losów swojej rodziny oraz publikowaniem materiałów o przeszłości rodu. W licznych publikacjach i materiałach naukowych i popularyzatorskich pojawiają się jego projekty i działania na rzecz młodzieży i społeczeństwa obywatelskiego.