Antoni Piotr Gryzina-Lasek

Lekarz, chemik, urzędnik, balneolog, major Wojska Polskiego, działacz Związku Podhalan
10.06.1892 19.01.1941 Tarnów

Biografia

Antoni Piotr Gryzina-Lasek urodził się 10 czerwca 1892 roku w Tarnowie. Po ukończeniu gimnazjum w Nowym Sączu studiował w latach 1911–1912 na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. W czasie I wojny światowej służył jako lekarz I Brygady Legionów Polskich, walczył w szwadronie kawalerii; 10 lutego 1915 roku został ranny w lewą nogę i przebywał w szpitalu w Oświęcimiu. Został zdemobilizowany w stopniu majora.

Zamieszkał w Warszawie; w latach 1920–1922 był członkiem ekipy sanitarnej zwalczającej epidemie chorób zakaźnych. W 1936 roku był pełniącym obowiązki kierownika Miejskich Zakładów Sanitarnych przy ulicy Spokojnej 15 w Warszawie.

Później, aż do wybuchu wojny, był wyższym urzędnikiem Rady m.st. Warszawy.

W 1929 roku sprzedał swoją kamienicę w Warszawie i przeniósł się z rodziną do Szczawy. Kupił tam kilka działek i rozpoczął badania balneologiczne. Próbki skał i wody wysyłał do analizy w Warszawie. Wyniki potwierdziły, że Szczawa ma źródła alkaliczno-słone, żelaziste i alkaliczno-siarkowe o dużym stężeniu.

Antoni Gryzina-Lasek wybudował szereg ujęć wody mineralnej: Hanna (1932), Dziedzilla (1932), Krystyna (1938) oraz dwa źródła w dolinie Głębieńca: Lech i Legun. Eksploatacja rozpoczęła się w 1933 roku. W 1937 roku badania szczawskich wód przeprowadził Franciszek Ksawery Kmietowicz z Krynicy, co potwierdziło ich wysokie walory balneologiczne.

W tej sytuacji Gryzina-Lasek wystąpił do Ministerstwa Opieki Społecznej o uznanie Szczawy za zdrojowisko i utworzenie tu uzdrowiska. W 1938 roku decyzją Ministra Przemysłu i Handlu ustanowiono tam rejon ochrony górniczej. Plany przekształcenia Szczawy w uzdrowisko przerwała wojna.

W 1937 roku wszedł w spółkę z warszawskimi firmami Drogistea i Karpiński i S-ka, w których miał drobny udział. W 1938 roku uruchomiono w Szczawie niewielką pijalnię i rozlewnię wód; spółka Karpińskiego rozpoczęła butelkowanie i eksport wód szczawskich. (W 2010 roku otwarto w Szczawie pijanię wód mineralnych, gdzie dostępne są wody Hanna, Dziedzilla i Szczawa I).

Antoni Gryzina-Lasek postulował również zbudowanie drogi przez przełęcz Przysłop łączącej Mszanę Dolną z Zabrzeżą; droga wojewódzka nr 968 została wybudowana po wojnie.

Lasek łączył pracę zawodową ze społeczną: aktywnie działał w Związku Podhalan i Związku Ziem Górskich, gdzie pełnił funkcję sekretarza Wydziału Wykonawczego.

II wojna światowa: po wybuchu wojny Antoni Gryzina-Lasek, używając pseudonimu Doktor Świder, stanął na czele Podokręgu Górskiego IV Okręgu Związku Czynu Zbrojnego w Nowym Sączu. Został aresztowany 18 stycznia 1941 roku w Dobrej. Po pierwszym przesłuchaniu, popełnił samobójstwo, podcinając sobie tętnicę szkłem. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Nowym Sączu; jego symboliczny grób znajduje się na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. W dniu 20 czerwca 2022 roku Rada Gminy Kamienica nadała imię Antoniego Gryziny-Laska placowi przy Pijalni Wód Mineralnych w Szczawie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Inicjator eksploatacji źródeł mineralnych w Szczawie i założyciel ujęć wód Hanna, Dziedzilla, Krystyna oraz źródeł Lech i Legun.
Zorganizowanie Podokręgu Górskiego IV Okręgu Związku Czynu Zbrojnego w Nowym Sączu, liczącego około 300 osób.
Utworzenie w Szczawie pijalni i rozlewni wód mineralnych oraz udział w eksporcie wód szczawskich.
Uznanie Szczawy za potencjalne zdrojowisko i podjęcie działań w kierunku utworzenia uzdrowiska (przerwany wojennie).
Odznaczenia: Medal Niepodległości oraz Krzyż Srebrny Virtuti Militari pośmiertnie.

Ciekawostki

Używał pseudonimu Doktor Świder podczas działalności konspiracyjnej.
Po aresztowaniu popełnił samobójstwo w więzieniu w Dobrej, zapisując własną krew słowa Niech żyje Polska na ścianie celi.
W 2022 roku plac w Szczawie został nazwany imieniem Antoniego Gryziny-Laska.

Udostępnij