Emil Haecker
Biografia
Emil Haecker urodził się 15 sierpnia 1875 w Tarnowie. Był polskim publicystą i dziennikarzem, historykiem socjalizmu oraz działaczem politycznym pochodzenia austriackiego i żydowskiego. Był redaktorem naczelnym krakowskiego pisma socjalistycznego Naprzód w latach 1895–1934, a także uznawany za architekta pierwszego polskiego dziennika socjalistycznego.
Naprzód stał się ważnym organem krakowskiego ruchu socjalistycznego; Haecker napisał historię socjalizmu w Galicji i na Śląsku Cieszyńskim 1846–1882, którą wydał rok przed śmiercią. Miał szerokie grono znajomych w świecie dziennikarsko-poetyckim i utrzymywał bliskie kontakty m.in. z Tadeuszem Boyem-Żeleńskim. Był członkiem Polskiej Partii Socjalistyczno-Demokratycznej i dwukrotnie posłem na Sejm (1922 i 1928).
W latach 1914–1915 służył w oddziale Legionów Polskich; 4 listopada 1914 objął dowództwo 3. kompanii baonu uzupełniającego 1. Pułku Piechoty Legionów, a w latach 1915–1916 pełnił różne stanowiska dowódcze w 2. Pułku Piechoty Legionów.
W czasie procesu politycznego Centrolewu (tzw. procesu brzeskiego) został oskarżony o przekazywanie poufnych informacji o kulisach PPS; Emil Haecker zaprzeczył oskarżeniom i otrzymał wsparcie Zygmunta Żuławskiego.
Zmarł w Krakowie w 1934 roku i pochowany został w rodzinnym grobie na cmentarzu Rakowickim. Jedna z jego córek, Stanisława, wyszła za mąż za Broniewskich herbu Tarnawa; na grobie rodzinnym na cmentarzu Salwatorskim znajduje się epitafium poświęcone Emilowi Haeckerowi.