Franciszek Gąsior
Biografia
Franciszek Gąsior urodził się 21 kwietnia 1947 roku w Tarnowie jako syn Franciszka i Michaliny (z domu Opioła).
Ukończył Technikum Mechaniczne w Tarnowie w 1968 roku i Studium Nauczycielskie w Tarnowie, zdobywając uprawnienia do nauczania wychowania fizycznego.
Był zawodnikiem wielopozycyjnym, grał jako skrzydłowy oraz obrotowy i rozgrywający. Reprezentował barwy MKS Pałac Młodzieży Tarnów (1961–1970), Stali Mielec (1970–1977), Unii Tarnów (1977–1983) oraz austriackiego Raupach Bruck an der Mur (1983–1984).
Wraz z MKS Pałac Młodzieży Tarnów zdobył w Nowej Hucie tytuł wicemistrza Polski młodzików (1962), brązowy medal mistrzostw Polski juniorów we Wrocławiu (1965) oraz awans do drugiej ligi (1968). Największe sukcesy odniósł ze Stalą Mielec, z którą sięgnął po Puchar Polski (1971) i tytuł mistrza kraju (1975).
Nazywany legendą mieleckiego szczypiorniaka, był ceniony za uniwersalizm i precyzyjne realizowanie założeń taktycznych. Trenerami byli Stanisław Majorek, Edward Strząbała i Stanisław Kubala.
W latach 1969–1972 wchodził w skład reprezentacji Polski w piłce ręcznej mężczyzn, rozegrał 36 meczów i zdobył 24 bramki. W 1972 zakwalifikował się do składu na igrzyska olimpijskie w Monachium; wystąpił w meczu z Islandią, a drużyna zajęła dziesiąte miejsce. Odznaczony tytułem Mistrz Sportu (1973).
Po zakończeniu kariery pracował jako nauczyciel i trener w klubach MKS Pałac Młodzieży Tarnów i Unia Tarnów, a także prowadził działalność gospodarczą.
Miał 179 cm wzrostu. Był żonaty z Danutą i miał troje dzieci: Iwona (ur. 1975) oraz bliźnięta Agata i Maciej (ur. 1978). Zmarł 26 sierpnia 2021 roku w Tarnowie. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Mościcach w Tarnowie.