Tadeusz Apolinary Ludwik Klimecki
Biografia
Tadeusz Apolinary Ludwik Klimecki urodził się 23 listopada 1895 roku w Tarnowie jako syn Józefa i Ludwiki Regiec. Ukończył C.K. Gimnazjum w Jaśle w 1914 roku i podjął studia prawa na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, działając w organizacjach niepodległościowych.
Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionu Wschodniego, a po jego rozwiązaniu wcielony do cesarskiej i królewskiej armii, skierowany do szkoły oficerskiej, a po jej ukończeniu jako dowódca plutonu wysłany na front włoski. W 1915 mianowany chorążym, następnie awansowany na stopień podporucznika rezerwy piechoty z dniem 1 sierpnia 1916. Został dowódcą kompanii, był trzykrotnie ranny na froncie włoskim. Około 1917–1918 był żołnierzem rezerwy 57. pułku piechoty.
U schyłku wojny w listopadzie 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Był organizatorem, a od listopada 1918 do października 1925 był dowódcą kompanii i batalionu w 16. pułku piechoty w Tarnowie. W czasie wojny z bolszewikami jako porucznik, następnie kapitan, przez pięć dni dowodził swoją jednostką (31 lipca – 4 sierpnia 1920).
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 765. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Został awansowany do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925. Od października 1925 do października 1927 był słuchaczem Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Studia ukończył z lokatą pierwszą i od października 1927 do 1930 służył jako szef sztabu 12 Dywizji Piechoty w Tarnopolu. Od 1930 do 1934 pracował jako wykładowca taktyki, a potem kierownik katedry taktyki Wyższej Szkoły Wojennej. W 1931 został awansowany do stopnia podpułkownika dyplomowanego. W latach 1934–1936 zastępca dowódcy 18 pułku piechoty w Skierniewicach, od 1936 do 1938 dowódca 5 pułku Strzelców Podhalańskich w Przemyślu. Został awansowany do stopnia pułkownika dyplomowanego z dniem 1 stycznia 1938 roku i 15. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a następnie ponownie przeniesiony do Wyższej Szkoły Wojennej, gdzie został kierownikiem II rocznika.
Po wybuchu II wojny światowej został przydzielony do Oddziału III Sztabu Naczelnika Wodza na stanowisku szefa Wydziału Operacyjnego. Po kampanii wrześniowej przedostał się przez Rumunię do Francji. Od grudnia 1939 do czerwca 1940 był szefem Oddziału III Sztabu Naczelnika Wodza we Francji, od lipca 1940 do lipca 1943 szefem Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie. Po ewakuacji do Wielkiej Brytanii w 1941 został awansowany do stopnia generała brygady.
Zginął w katastrofie lotniczej w Gibraltarze 4 lipca 1943. Został pochowany na cmentarzu w Newark w Anglii. W grudniu 2010 w ramach śledztwa IPN dokonano ekshumacji poległych w katastrofie w Gibraltarze oficerów, a następnie pochowano go na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera D20-1-4).
Tadeusz Klimecki w filmie Katastrofa w Gibraltarze z 1984 r. grał generała Tadeusza Klimeckiego Tomasz Zaliwski.