Biografia
Józef Komarewicz urodził się 21 stycznia 1955 roku w Tarnowie i zmarł 28 sierpnia 2015 roku w Tarnowie.
Był polskim poetą i dziennikarzem. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Podyplomowego Studium Dziennikarskiego przy Instytucie Filologii Polskiej UJ. Jako poeta debiutował na łamach Magazynu Studenckiego (Kraków). Był redaktorem naczelnym Metalowca Tarnowskiego, pracował jako dziennikarz w tygodniku TEMI i w zespole redakcyjnym miesięcznika Okolice.
Swoje utwory publikował m.in. w Magazynie Kulturalnym, Tygodniku Kulturalnym, Miesięczniku Literackim, Życiu Literackim, Zielonym Sztandarze, Wieściach, Gazecie Krakowskiej, Dzienniku Polskim, Wstań, Studencie, Tarninie, Tarninach, Morzu i Ziemi, Kujawach, Akancie, Zeszytach Tarnowskich, Piśmie Literacko–Artystycznym, Kurierze Polskim. Dzień po dniu, Magazynie Polskim (Grodno), Nowym Dzienniku (Polish Daily News, NY, USA) i wielu innych periodykach.
Założył grupę poetycką Obserwatorium (1985). W 1985 opublikował Zarys działalności Tarnowskiego Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy przy Młodzieżowej Agencji Kulturalnej ZW ZSMP w Tarnowie. Był także współautorem Przewodnika po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lat wojny 1939–1945, opracowanego dla Rady Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa (1988). W 1995 opublikował książkę Pisać czy kłaniać się burmistrzowi: ściąga dla dziennikarzy prasy sublokalnej i był współautorem Encyklopedii Tarnowa. Był Prezesem Rady Oddziału Tarnowskiego Stowarzyszenia Autorów Polskich, specjalistą public relations w firmie Hektor sp. z o.o. w Tarnowie, sekretarzem redakcji Odwetu w Połańcu i redaktorem serwisu wiadomosci24.pl.
W dorobku literackim znajdują się tomiki wierszy: Nieczytelny podpis (1985), Moja ustawa (1986), Garbata Afrodyta (1989), Wrośnięci w skorupę (1990), Wiersze (2004) oraz Przechodząc (2009). Jego utwory były także publikowane w antologiach i zbiorach, m.in. Korespondencyjny Klub Młodych Pisarzy. 25 lat. Rysopis (1987) i Debiuty poetyckie ’85. Antologia (1990).
Źródło: artykuł w Wikipedii



