Biografia
Jerzy Gert, urodzony w 1908 roku w Tarnowie w żydowskiej rodzinie, był jednym z najwybitniejszych polskich dyrygentów i kompozytorów po II wojnie światowej. Studiował w Wiedniu, najpierw w Neue Wiener Konservatorium, a następnie w Universität für Musik und darstellende Kunst pod kierunkiem Hannsa Eislera, Josefa Polnauera oraz prywatnie u Arnolda Schönberga i Albana Berga.
W latach 1933–1939 był kierownikiem wytwórni płytowej Odeon w Warszawie i dyrygował tam własną orkiestrą. W 1939 wyjechał do Lwowa, gdzie do 1941 był dyrygentem Filharmonii Lwowskiej. W 1943 został aresztowany przez niemieckie władze okupacyjne i był więźniem obozów koncentracyjnych w Płaszowie i Mauthausen.
W 1946 dyrygował orkiestrą objazdową. W 1947 powołał do życia Orkiestrę, a rok później Chór Polskiego Radia w Krakowie; pracą obu tych zespołów kierował do końca życia. Równocześnie w latach 1954–1957 był kierownikiem artystycznym Teatru Muzycznego w Krakowie; pod jego kierownictwem scena ta wystawiła pięć premier operetek. W latach 1957–1962 był także kierownikiem artystycznym Filharmonii Krakowskiej.
Dokonał wielu nagrań radiowych muzyki poważnej, a także operowej i rozrywkowej - jako pierwszy nagrał operę Król Roger Karola Szymanowskiego. Jako kompozytor muzyki filmowej współpracował ze Studiem Filmowym Semafor i Filmem Polskim w Łodzi, tworząc muzykę do filmu rysunkowego Lis Kitaszek oraz dokumentalnego Pokój zdobędzie świat (1961). W pierwszych latach po wojnie był jednym z najbardziej znanych muzyków w Polsce; popularność zawdzięczał radiu, na którego antenie nie było prawie dnia, by nie zabrzmiała orkiestra Gerta.
Zmarł w 1968 roku; pochowany na nowym cmentarzu żydowskim przy ulicy Miodowej w Krakowie.
Źródło: artykuł w Wikipedii



