Biografia
Józef Bobrowski urodził się 19 czerwca 1927 roku w Tarnowie. Ukończył studia ekonomiczne we Wrocławiu, uzyskując tytuł magistra ekonomii. W latach 1953–1974 pracował w firmie Chemobudowa Kraków. Następnie był dyrektorem Krakowskiego Zjednoczenia Budownictwa (1974–1982) i później kierował Energopolem. Równolegle wykładał na Akademii Ekonomicznej w Krakowie (1979–1986). Jako dyrektor lwowskiego oddziału Energopolu wspierał zachowanie pamięci Polaków na Kresach; wspierała go żona Krystyna, która po jego śmierci kontynuowała zbieranie funduszy na pomoc Polakom mieszkającym we Lwowie.
Najważniejszym celem i osiągnięciem życia było odnowienie cmentarza Orląt we Lwowie. W 1990 otrzymał Dyplom uznania za zasługi dla ratowania polskiego dziedzictwa kulturowego od Ministra Spraw Zagranicznych Krzysztofa Skubiszewskiego, a w 1994 Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Okres pobytu we Lwowie, 1988–1991, opisał Jerzy Janicki w „Alfabecie Lwowskim”.
Po powrocie do kraju wszedł w skład Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”, obejmując funkcję wiceprezesa, gdzie z jego inicjatywy zaczęła się budowa szkoły polskiej w Wilnie. Wydał także dyspozycję w sprawie budowy Domu Polskiego w Mohylewie.
Życie prywatne: syn profesora Józefa i nauczycielki Marii z domu Brągiel; żona Krystyna z domu Czarnik, syn Tomasz. Zmarły został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Źródło: artykuł w Wikipedii



