Biografia
Szmuel Engel urodził się w Tarnowie w 1852 roku, był synem Zeewa Wolfa Engela i uczniem cadyka Chaima Halberstama z Nowego Sącza.
Poślubił córkę rabiego Icchaka z Biłgoraja i w 1872 roku objął stanowisko rabina w Biłgoraju, z poparciem gaona R' Szneura Zalmana i przewodniczącego Beith Din w Lublinie.
W 1879 roku jako cudzoziemiec opuścił Cesarstwo Rosyjskie, osiedlił się w Rudniku, studiował kabałę pod kierunkiem rabiego Barucha z Gorlic i sprawował urząd rabina w Dukli. Od 1886 roku był rabinem Radomyśla, tworząc znaczący ośrodek chasydyzmu, związany z Bełzem, oddziałujący na Dębicę, Mielec i Połaniec.
Pod koniec wojny opuścił miasto, a jego miejsce zajął syn Chaim Engel, który urząd piastował do 1939 roku. W 1917 roku przeniósł się na Słowację do Koszyc, gdzie objął stanowisko przewodniczącego sądu rabinackiego. Był obeznany z klasyczną literaturą chasydzką, wysoko cenił Szneura Zalmana z Ladów, Elimelecha z Leżajska oraz Chaima ben Arie Lejba z Sącza.
Wnuk Elchanan Halpern z Londynu od 1941 roku publikował liczne jego dzieła. W 1981 roku w Jerozolimie ukazała się pełna edycja prac Engela.
Źródło: artykuł w Wikipedii



