Biografia
Jerzy Ireneusz Karszniewicz urodził się 31 grudnia 1878 w Tarnowie w rodzinie Tytusa i Aleksandry z Titów; miał siostrę Jadwigę (zm. 1916).
W 1895 rozpoczął studia w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie, nauczycielami byli Józef Mehoffer, Florian Cynki, Jacek Malczewski; równocześnie pobierał lekcje pejzażowe u Jana Stanisławskiego i brał udział w realizacjach freszu stworzonego przez Jacka Malczewskiego na gmachu Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych.
Po ukończeniu nauki w 1901 wyjechał do Paryża, gdzie kontynuował studia w École des Beaux-Arts pod kierunkiem Jean-Léona Gérôme’a. Po powrocie do kraju zamieszkał we wsi Janówka Górna koło Wieliczki.
W 1907 uczestniczył w wystawie twórczości uczniów Jana Stanisławskiego. Należał do wielu grup artystycznych, między innymi Cech Artystów Plastyków Jednoróg i Powszechny Związek Artystów Polskich; wystawiał także z Towarzystwem Przyjaciół Sztuk Pięknych, a w 1933 miał tam wystawę indywidualną. Jego prace wystawiano w warszawskiej galerii Zachęta, we Lwowie i w Poznaniu.
Od 16 listopada 1926 był mężem Eugenii z Borkowskich. Zmarł 1 kwietnia 1945 w Krakowie, pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera PAS 77-płd - po lewej Kościńskiego).
W twórczości Jerzego Karszniewicza widoczny był duży wpływ Jana Stanisławskiego; tworzył pejzaże malowane w plenerze, najczęściej krajobrazy okolic Krakowa i Wieliczki, rzadziej widoki Tatr. Tworzył także portrety i kompozycje figuralne, ale powstało ich znacznie mniej; wszystkie obrazy cechowały się niewielkimi wymiarami i szerokimi, miękkimi plamami koloru nakładanymi swobodnie, co nadawało kompozycjom wrażenie szkicowości.
Źródło: artykuł w Wikipedii



