Biografia
Stanisław Biernat urodził się 2 sierpnia 1949 roku w Tarnowie.
Ukończył Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego (1971). Na UJ uzyskał doktorat (1976) oraz doktora habilitowanego (1985) w zakresie nauk prawnych. 26 maja 1995 otrzymał tytuł profesora nauk prawnych.
Przez blisko 50 lat do 2020 związany zawodowo z Uniwersytetem Jagiellońskim. W latach 1995–2018 kierował współtworzoną przez siebie Katedrą Prawa Europejskiego. W 2000 objął stanowisko profesora zwyczajnego na UJ. W pracy naukowej specjalizował się w zakresie prawa europejskiego, administracyjnego i publicznego prawa gospodarczego. Pod jego kierunkiem w 1997 doktorat uzyskał Sławomir Dudzik.
W latach 1991–2004 prowadził zajęcia w Krajowej Szkole Administracji Publicznej. W latach 1989–1992 i 1998–2001 był członkiem Rady Legislacyjnej. W 2001 został sędzią Naczelnego Sądu Administracyjnego, pełnił też funkcję naczelika Wydziału Prawa Europejskiego w Biurze Orzecznictwa NSA. Powoływany w skład Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk, pełnił funkcję jego wiceprzewodniczącego.
W trakcie V kadencji Sejmu dwukrotnie był zgłaszany przez posłów Platformy Obywatelskiej na urząd sędziego Trybunału Konstytucyjnego, jednak jego kandydatura przepadała w głosowaniach. Ponownie wysunięto ją w Sejmie VI kadencji. 13 czerwca 2008 Stanisław Biernat został wybrany do TK w miejsce kończącego swoją kadencję Jerzego Stępnia. Urząd sędziego TK objął 26 czerwca 2008 po złożeniu ślubowania. 3 grudnia 2010 powołany na wiceprezesa Trybunału Konstytucyjnego. Jego dziewięcioletnia kadencja upłynęła 26 czerwca 2017.
W 2022 został członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności oraz członkiem Academia Europaea.
Odznaczenia i wyróżnienia: w 2002 roku Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski; w 2015 roku doktor honoris causa Uniwersytetu Friedricha Schillera w Jenie.
Źródło: artykuł w Wikipedii



