Biografia
Urodzony 16 czerwca 1910 roku w Tarnowie Władysław Bogucki był polskim inżynierem, pracownikiem naukowym i wykładowcą, a także rektorem Politechniki Gdańskiej. Był absolwentem Wydziału Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej. Podczas studiów pracował przy umacnianiu brzegu morskiego Kamiennej Góry w Gdyni oraz przy żelbetowym ogrodzeniu terenów Portu Gdyńskiego. W 1932 objął stanowisko starszego asystenta w Katedrze Geometrii Wykreślnej, a w 1933 zdał egzamin dyplomowy.
W latach 1934–1945 zajmował stanowiska administracyjne. W marcu 1945 uzyskał prawa wykonywania zawodu cywilnego inżyniera budownictwa. W tym samym roku przeniósł się do Gdańska i pracował na Politechnice Gdańskiej jako adiunkt i wykładowca Katedry Ustrojów Żelaznych i Drewnianych oraz w Biurze Odbudowy Portów jako kierownik działu statystyki (zrezygnował z tego stanowiska w 1947 r.). W czerwcu 1946 uzyskał tytuł doktora na podstawie pracy Rozwiązanie płaskich układów ramowych za pomocą punktów głównych. W grudniu 1948 stworzył w Gdańsku Biuro Projektów Budownictwa Morskiego, w którym był kierownikiem działu weryfikacji (do 1949 r.). Od 1948 należał do PZPR.
Pracując na Politechnice Gdańskiej kierował Katedrą oraz Zakładem Konstrukcji Budowlanych i Mostowych. W 1950 r. uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w latach 1950–1954 i 1958–1962 pełnił funkcję dziekana Wydziału Inżynierii Lądowej i Wodnej. W 1966 r. mianowano go profesorem zwyczajnym, a w latach 1966–1968 był rektorem PG. W marcu 1968 roku bronił autonomii uczelni.
Na politechnice pełnił wiele funkcji - m.in. przewodniczącego komisji dyscyplinarnej i weryfikacyjno-egzaminacyjnej. Jako rektor PG doprowadził do budowy pływalni oraz skrzydła B Gmachu Głównego PG. Był również organizatorem i kierownikiem Akademickiego Klubu Morskiego. Jego Zakład Konstrukcji Stalowych pierwszy w kraju zorganizował pracownię tensometryczną i badania nieniszczące. Przez 3 lata był członkiem Komitetu Inżynierii PAN, a także przewodniczył sekcji Gdańskiego Oddziału Komitetu Konstrukcji Metalowych Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa (PZITB).
W latach 1956–1957 był przewodniczącym Rady Miejscowej Związku Nauczycielstwa Polskiego na Politechnice Gdańskiej, a także przewodniczącym Przyzakładowego Zrzeszenia Budowy Domków Jednorodzinnych działającego przy ZNP - z myślą o poprawie warunków mieszkaniowych pracowników uczelni. Odszedł na emeryturę w 1977 roku. Autor 67 publikacji, w tym podręczników.
Źródło: artykuł w Wikipedii



