Biografia
Jan Franciszek Stanisław Konopka pochodził z zamożnej rodziny ziemiańskiej w Tarnowie, herbu Nowina. Jego pradziad Jan Konopka (1732–1804) uzyskał tytuł barona; ojciec Leon Karol Marcin (1801–1880) i stryj Prosper walczyli w powstaniu listopadowym; matką była Ewa Anna Antonina Wojciechowska (1826–1909).
Urodził się 2 grudnia 1855 roku w Tarnowie. W dzieciństwie był chory. Uczył się prywatnie; egzaminy zdawał jako eksternista w gimnazjum tarnowskim, a następnie w Gimnazjum Św. Anny w Krakowie. Naukę przerwał na kurację w Merano; po powrocie kształcił się prywatnie.
Po ojcu i stryju odziedziczył dobra Gorzyce, Diament, Breń, Olesno, Wietrzychowice. Zajmował się ich administracją; wprowadzał nowoczesne maszyny rolnicze, hodował konie rasy małopolskie i prowadził pierwszą w powiecie pieczarkarnię. Opublikował broszurę Regulacja Nowego Brnia, Tarnów 1890. Kochał polowania i gościł artystów, m.in. Jacka Malczewskiego, który w 1903 roku wykonał jego portret, zaliczany do najlepszych dzieł malarza. Brał udział w życiu społeczno-politycznym kraju.
W 1879 roku poślubił Annę Krystynę Bobrowską. Małżeństwo miało troje dzieci: Jadwigę (1880), Feliksa (1888) i Jana (1889). Feliks został pisarzem, Jan inżynierem agronomem; Jadwiga wyszła za mąż za ziemianina z okręgu tarnowskiego, dowódcę 1 Galicyjskiego Pułku Ułanów.
W 1920 roku Jan Konopka podjął decyzję o podziale majątku między potomków: Feliks odziedziczył Breń, Jan otrzymał Olesno, Jadwiga – Wietrzychowice. Po II wojnie światowej majątek został odebrany właścicielom; Konopka zmarł w Krakowie 13 grudnia 1948 roku i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.
Działalność społeczno-polityczna
Jan Konopka zajmował różne stanowiska w urzędach państwowych i samorządowych oraz pełnił funkcje społeczne. Był m.in. wiceprezesem i prezesem Rady Powiatowej w Dąbrowie Tarnowskiej (1880–1897); współzałożycielem Związku Ziemian we Lwowie; jednym z inicjatorów utworzenia Stronnictwa Prawicy Narodowej (1907); działaczem Towarzystwa Rolniczego i Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego; posłem z obwodu tarnowskiego na Sejm Galicyjski (1908–1914). W Sejmie starał się o budowę kolei Tarnów–Szczucin i był prezesem Klubu Konserwatywnego; wygłaszał mowy poselskie w marcu 1914. Wspierał Michała Bobrzyńskiego w zabiegach o reformę wyborczą; w grudniu 1916 został mianowany komisarzem rządowym przy Tymczasowej Radzie Stanu.
Działalność artystyczna
Jan Konopka interesował się malarstwem i grafiką; pozostawił wiele szkiców i rysunków oraz napisał rozprawę heraldyczną o polskich herbach złożonych, opublikowaną w Miesięczniku Heraldycznym w 1912. Był także uzdolnionym muzycznie; komponował sonaty, mazurki, pieśni kościelne oraz marsze i pieśni dla wojska. Cześć utworów przechowywana jest w Bibliotece Jagiellońskiej.
Źródło: artykuł w Wikipedii



