Biografia
Juliusz Fryderyk Albinowski urodził się 5 marca 1856 roku w Tarnowie w rodzinie Marcela, ówczesnego zastępcy kierownika Okręgowej Komisji dla podstawowej ulgi. W młodości uczył się w gimnazjach Samborze, Krakowie i we Lwowie, zdał egzamin maturalny we Lwowie i studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie.
30 września 1876 wstąpił do cesarskiej i królewskiej Armii, początkowo do 30 Galicyjskiego Pułku Piechoty we Lwowie. W 1896 uzyskał status pułkownika, a w 1904 awansował do stopnia generała audytora. W czasie I wojny światowej walczył na froncie rosyjskim i włoskim.
25 września 1919 zostały przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu generała podporucznika audytora i zaliczony do Rezerwy Armii. Pełnił funkcję przewodniczącego komisji weryfikacyjnej dla oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. 1 marca 1921 został powołany do służby czynnej oraz zatwierdzony w stopniu generała podporucznika z dniem 1 kwietnia 1920 w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Z dniem 1 kwietnia 1921 został przeniesiony w stan spoczynku. 11 czerwca 1921 w częściowej zmianie dekretu L. 2626 z dnia 1 marca 1921 o przeniesieniu w stały stan spoczynku został mianowany z dniem 1 kwietnia 1921 tytularnym generałem porucznikiem Korpusu Sądowego. 26 października 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała dywizji.
Mieszkał we Lwowie przy ulicy Potockiego 27. Był założycielem i pierwszym prezesem Związku Oficerów WP w Stanie Spoczynku we Lwowie. Napisał broszurę Nowa ustawa o urzędnikach zarządów dóbr (1914). Zmarł 2 listopada 1929 we Lwowie. Pochowany został na cmentarzu Łyczakowskim.
Był żonaty z Bronisławą, autorką poradników gospodarskich i książek kucharskich, z którą miał syna i córkę Zofię Albinowską-Minkiewiczową, znaną malarkę.
Źródło: artykuł w Wikipedii



