Biografia
Stanisław Józef Barysps.„Kęczyński” urodził się 13 listopada 1920 w Tarnowie w rodzinie Mieczysława, kapitana piechoty, i Genowefy. Dzieciństwo spędził w Wadowicach, gdzie jego ojciec służył w 12. pułku piechoty. Wraz z Karolem Wojtyłą, późniejszym papieżem, uczęszczał do Gimnazjum Męskiego im. Marcina Wadowity.
3 września 1939 roku wstąpił do Wojska Polskiego i brał udział w kampanii wrześniowej. 20 września 1939 został wzięty do niemieckiej niewoli i wywieziony kolejno do Stalagu XI A Altengrabow, Torunia oraz Fortu XV. W marcu 1940 uciekł z niewoli i powrócił do rodzinnych Wadowic, gdzie 3 maja 1940 wstąpił do ZWZ, przyjmując pseudonim „Kęczyński”.
Został mianowany szefem łączności Obwodu Wadowice i dowódcą III Rejonu, brał udział w organizowaniu tajnego nauczania, ZHP oraz Wojskowej Służby Kobiet. W lutym 1942 wcielono go do Armii Krajowej. Jesienią 1944 objął dowództwo grupy dywersyjnej kryptonim „Kęczyński” i do 26 stycznia 1945 walczył w składzie 12. pułku piechoty AK, m.in. przy wyzwalaniu Wadowic.
12 marca 1945 wstąpił do 2. Armii WP i 2 października 1945 został zdemobilizowany. Po zakończeniu służby pracował jako osadnik wojskowy, a w kolejnym roku podjął studia na Wydziale Geografii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1950 roku zatrudniony w ZS w Chrzanowie, gdzie uczył geografii, geologii, astronomii, logiki, rysunku i wychowania fizycznego. W 1960 roku rozpoczął pracę w Stella, kierował Zakładowym Domem Kultury i działem wojskowym. W 1975 przeszedł na emeryturę. Przez lata był szefem Kola Oficerów Rezerwy w Chrzanowie i działał w LOK.
Przyjaźnił się z generałem Borutą-Spiechowiczem oraz papieżem Janem Pawłem II, prowadził z nim korespondencję nawet podczas pobytu w Watykanie.
Zmarł w 1982 roku w Chrzanowie i został pochowany na cmentarzu wojskowym w Radłowie.
Źródło: artykuł w Wikipedii



