Biografia
Jan Marceli Drohojowskih.Korczak, urodzony 17 stycznia 1901 w Tarnowie, był polskim dyplomatą związanym z polską dyplomacją od czasów studenckich. Był synem Kazimierza Marcela Tadeusza h. Korczak (1857–1903) i Marii Heleny Hubal-Dobrzańskiej h. Leliwa (ur. 1868).
W latach 1922–1923 pełnił funkcję attaché poselstwa RP w Hadze, a następnie sekretarza poselstwa RP w Rzymie. Odszedł ze służby dyplomatycznej w 1926 i wyjechał do USA, gdzie pracował fizycznie i jako dziennikarz.
W czasie II wojny światowej powrócił do służby dyplomatycznej, pełnił funkcję radcy ambasady RP w Waszyngtonie (1939–1942), chargé d’affaires poselstwa w Hawanie (1942), przedstawiciela władz polskich przy rządzie Czang Kaj-szeka w Chinach (1942) oraz konsula generalnego w Jerozolimie (1943). Od kwietnia 1943 do 1944 był wiceministrem informacji i dokumentacji w rządach Władysława Sikorskiego i Stanisława Mikołajczyka.
W 1945 powrócił do Polski i wstąpił do służby dyplomatycznej Polski Ludowej; był posłem w Meksyku (1945–1951) i w Kairze (1951–1952). W kwietniu 1952 odwołany do Polski. W tym samym roku został dyrektorem Powszechnej Kasy Oszczędności; zwolniony z tej funkcji w kwietniu 1953, następnie aresztowany za próbę nielegalnego przekroczenia granicy. Z więzienia zwolniony w marcu 1955; po czym zajął się pracą pisarską.
Dwukrotnie żonaty: z Katharyn Silva Cornell (ur. 1900) miał córkę Katarzynę Marię (ur. 1933); z Natalią Aszkenazy, dyplomatką, syna Francisco (ur. 1947). Po odwołaniu z Egiptu Natalia z synem wyjechała do Paryża, a stamtąd do Meksyku, gdzie uzyskała azyl polityczny. Mimo prób, Jan Drohojowski nie mógł opuścić Polski i dołączyć do żony. Para rozwiodła się w 1961.
Pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 35 B-5-14).
Źródło: artykuł w Wikipedii



