Włodzimierz Andrzej Kodrębski-Poraj
Biografia
Włodzimierz Andrzej Kodrębski-Poraj urodził się w Tarnowie i wychowywał w Ciężkowicach. Ukończył gimnazjum benedyktynów w Melku. W 1915 roku wstąpił do austro-węgierskiej Marine-Akademie w Braunau. Był absolwentem Akademii Marynarki Wojennej we Fiume i był jednym z twórców polskiej Marynarki Wojennej.
W listopadzie 1918 roku powrócił do Polski i zgłosił się ochotniczo do Wojska Polskiego. Został zatwierdzony na stanowisko podporucznika marynarki, a 12 stycznia 1919 roku promowany na porucznika marynarki. Jako oficer Batalionu Morskiego brał udział w walkach z bolszewikami nad Wisłą; w listopadzie 1919 roku został oficerem flagowym Dywizjonu Torpedowców i wyjechał do Wielkiej Brytanii z załogami okrętów.
W 1923 roku był oficerem ORP Mazur w składzie Dywizjonu Torpedowców. W latach 1924–1925 dowodził monitorem rzecznym Toruń w II grupie monitorów Flotylli Pińskiej. W tym czasie awansowano go na kapitana marynarki z starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W latach 1925–1927 odbył kurs dla oficerów torpedowych i staż okrętowy we Francji. Po powrocie pełnił funkcję szefa służby broni podwodnej portu wojennego w Gdyni, następnie dowódcą torpedowca Ślązak i oficera broni podwodnej Dywizjonu Torpedowców.
W 1930 roku dowodził torpedowcem Mazur, eskortując prezydenta Mościckiego podczas jego wizyty w Tallinnie. Został awansowany na stopień komandora podporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1932. Był dowódcą Dywizjonu Szkolnego i wykładowcą na kursach oficerskich. Po okresie służby sztabowej od 1 kwietnia 1933 roku dowodził niszczycielem Wicher, następnie był szefem Biura Organizacyjnego i Biura Sygnałowego w Kierownictwie Marynarki Wojennej. W latach 1936–1937 dowodził niszczycielem Burza, a od stycznia 1938 roku Błyskawicą. 19 marca tego roku awansował do stopnia komandora porucznika. Był żeglarzem, na jachcie Junak przewodniczył polskiej ekipie żeglarskiej na regatach w Kiloni, opracował nowy słownik żeglarski i współredagował pięciojęzyczny słownik morski.
30 sierpnia 1939 roku, jako dowódca Błyskawicy, wykonując plan Pekin odpłynął do Wielkiej Brytanii. Po pierwszych patrolach wykonywanych wspólnie z Royal Navy, z powodu kłopotów zdrowotnych, złożył rezygnację ze stanowiska. Tymczasowo dowodził okrętem bazą „Gdynia”, był kierownikiem Biura Historycznego Marynarki Wojennej, następnie został komendantem Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej. W 1942 roku pełnił między innymi obowiązki komendanta Komendy Morskiej „Północ”, a od października był szefem Sztabu Kierownictwa Marynarki Wojennej. W styczniu 1944 roku został szefem Biura Studiów KMW. Zdemobilizowany w 1947 roku, pozostał w Wielkiej Brytanii. Zmarł w roku następnym i został pochowany na cmentarzu w Wrexham.