Biografia
Zdzisław Jakubowski urodził się 1 lutego 1900 roku w Tarnowie. Był synem Józefa i Heleny z Puchalskich. Po ukończeniu szkoły średniej w Tarnowie w czerwcu 1916 wstąpił do Legionów, został przydzielony do 3. Pułku Piechoty i brał udział w walkach na Wołyniu aż do końca 1917 roku. W czasie krótkich urlopów zdawał egzaminy z klasy VI i VII w trybie eksternistycznym. W końcu 1917 roku rozpoczął przyśpieszoną naukę w ostatniej klasie gimnazjum, którą ukończył w lutym 1918 roku.
Po rozformowaniu Legionów został wcielony do armii austriackiej, służył do końca października 1918 roku. 30 października wrócił do Krakowa, brał udział w rozbrajaniu wojsk austriackich, a następnie wstąpił do tworzonego Wojska Polskiego. Zgłosił się do tworzących się oddziałów lotniczych w Rakowicach. Po wybuchu wojny polsko-ukraińskiej przeszedł wraz z eskadrą do Przemyśla i pracował jako obserwator. W czasie walk o Lwów wielokrotnie latał, przewożąc amunicję oraz pocztę do oblężonego miasta.
Od 24 marca do 9 czerwca 1919 roku był uczniem klasy N Szkoły Podchorążych Piechoty. 21 czerwca 1919 został mianowany z dniem 1 czerwca 1919 podporucznikiem wojsk lotniczych i przydzielony do Inspektora Wojsk Lotniczych. Ukończył Francuską Szkołę Pilotów w Warszawie. W maju i czerwcu 1920 roku uczestniczył w kursie lotnictwa bojowego w Poznaniu. Po jego ukończeniu został przydzielony do 21 eskadry niszczycielskiej. W czasie wojny polsko-bolszewickiej wykonał rozpoznanie na trasie Łuck–Równe–Dubno 15 lipca wraz z porucznikiem Olgierdem Tuskiewiczem; ich samolot został uszkodzony przez artylerię przeciwlotniczą i zmuszony do lądowania w terenie zajętym przez nieprzyjaciela. Zostali zmuszeni do przedzierania się pieszo do własnych oddziałów.
27 lipca 1920 roku, podczas lotu bojowego ze swoim mechanikiem starszym szer. Andrzejem Antoszczakiem, ich samolot doznał awarii. Zostali zaatakowani przez oddział Armii Czerwonej i zginęli podczas wymiany ognia. 19 stycznia 1921 roku decyzją z 1 kwietnia 1920 roku został zatwierdzony w stopniu porucznika w Wojskach Lotniczych, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.
Ordery i odznaczenia: Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 8133 – pośmiertnie, 27 lipca 1922; Medal Niepodległości – pośmiertnie, 25 lipca 1933; Polowa Odznaka Pilota – pośmiertnie, 11 listopada 1928.
Źródło: artykuł w Wikipedii



