M
Inne

Mieczysław Karol Dobrzański

Podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego

31 grudnia 1897data urodzenia
11 października 1943data śmierci
żył 45 latdługość życia
Tarnówmiejsce urodzenia
5osiągnięć

Biografia

Mieczysław Karol Dobrzański urodził się 31 grudnia 1897 roku w Tarnowie, w rodzinie Władysława i Marii ze Smolików.

W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich i służył w 3 pułku piechoty. W połowie 1915 został przeniesiony do 6 pułku piechoty i awansowany do stopnia podporucznika. Po kryzysie przysięgowym od sierpnia 1917 służył w Polskim Korpusie Posiłkowym, gdzie był dowódcą 9 kompanii 3 pułku piechoty II Brygady. Wziął udział m.in. w bitwie pod Rarańczą.

Od czerwca 1920 oficer Wojska Polskiego, początkowo w Dowództwie Okręgu Generalnego Kielce, następnie służył w 9 pułku piechoty. W maju 1927 został przeniesiony z Departamentu X MSWojsk. do 70 pułku piechoty w Pleszewie na stanowisko dowódcy III batalionu.

W latach 1927–1929 był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. 1 września 1929, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do Dowództwa 2 Dywizji Piechoty Legionów w Kielcach na stanowisko szefa sztabu. 23 października 1931 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 1 Batalionu Strzelców w Chojnicach. 24 stycznia 1934 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1934 stopień podpułkownika w korpusie oficerów piechoty i 2. lokatą. W marcu tego roku został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu na stanowisko szefa sztabu. W 1938 został mianowany dowódcą 6 pułku strzelców podhalańskich i pułkiem tym dowodzi w czasie kampanii wrześniowej. Po zakończeniu działań wojennych uniknął niewoli i przyjechał do Warszawy, gdzie prowadził przedsiębiorstwo handlu nieruchomościami.

W grudniu 1939 wstąpił do Służby Zwycięstwu Polski i został szefem Wydziału II Komendy Okręgu Warszawa Miasto. W tym czasie używa pseudonimów „Koniak” i „Leliwa”. Funkcję tę pełnił również w Związku Walki Zbrojnej. We wrześniu 1941 został szefem sztabu Obszaru Lwów ZWZ, później Armii Krajowej, gdzie używał pseudonimów „Leon” i „Stefan” oraz przybranego nazwiska „Zalewski”.

Aresztowany w nocy z 3 na 4 grudnia 1942 pod nazwiskiem Zalewski, początkowo uważany był za szefa Oddziału II Komendy Głównej AK. W czasie śledztwa zaproponowano mu wyjście na wolność pod warunkiem umożliwienia Gestapo dotarcie do gen. Stefana Roweckiego, propozycja ta została odrzucona. Został przewieziony na Pawiak, a w dniu 13 maja 1943 wywieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, gdzie oznakowany został numerem obozowym 161408.

W trakcie pobytu w obozie brał czynny udział w konspiracji obozowej. W dniu 11 października 1943 został rozstrzelany.

Źródło: artykuł w Wikipedii

Najważniejsze osiągnięcia

  1. Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari (nr 6378, 17 maja 1922)
  2. Krzyż Niepodległości (6 czerwca 1931)
  3. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1936)
  4. Krzyż Walecznych – czterokrotnie
  5. Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1931)

Ciekawostki

?

Używał pseudonimów Koniak i Leliwa oraz przybranego nazwiska Zalewski.

?

Został aresztowany w nocy z 3 na 4 grudnia 1942 pod nazwiskiem Zalewski.

?

Został wywieziony do Auschwitz-Birkenau, gdzie zmarł 11 października 1943.

Urodzeni w tym samym czasie

Wszyscy sławni →